انویدیا بازی را نیمه‌کاره رها کرد



انریکو فرمی اگر می‌دانست روزی قرار است نامش را روی محصول جدید انویدیا بگذارند شاید هیچ وقت سراغ فیزیک نمی‌رفت که کارش به تولید راکتور اتمی برسد. مقدمه دردناکی برای انویدیا است و حرف من هم نیست. انویدیا این مدل‌ها را که اصلی‌ترین ویژگی آنها پشتیبانی از رابط دایرکت ایکس نسخه یازدهم است خیلی دیر منتشر کرد. محصولاتی که پرمصرف، به شدت داغ، گران ولی حرفه‌ای هستند. اما باید این حرکت را جهشی رو به جلو برای انویدیا دانست که سرانجام با تغییر مهندسی تراشه‌های گرافیکی وارد عصر جدید نمایش سه بعدی شد. در واقع این شرکت بعد از سری 8000 که در سال 2006 تولید شد از یک معماری برای مدل‌های مختلف استفاده می‌کرد و در سری‌های بعدی مثل نسل GT200 این معماری تنها اصلاح می‌شد و ارتقا پیدا می‌کرد اما با ورود فرمی (Fermi) این معماری به کلی تغییر داده شد. نسل جدیدی که انویدیا تراشه‌های خود را بر اساس آن تولید می‌کند GF100 نام دارد.

قبل از پرداختن به معایب مدل‌ جدید انویدیا که اتفاقا تعدادشان کم هم نیستند فقط یک نکته را در نظر داشته باشید و این‌که این کارت‌ها در حال حاضر سریع‌ترین کارت‌های گرافیکی جهان هستند و توانسته‌اند در رقابت با HD5870 آن را مغلوب کنند. حالا می‌توانیم بگوییم این کارایی در قبال چه هزینه‌ای به دست آمده است.