تخلیه ملک مسکونی
تخلیه ملک مسکونی در واقع حقی است که برای مالک ملک در نظر گرفته است که به موجب آن مالک میتواند به دلیل انقضای مدت اجاره و تخلفات مستاجر، تخلیه ملک مسکونی رو بخواهد. در تخلیه ملک باید توجه داشته باشیم که قرارداد اجاره تابع مقررات کدامیک از قوانین مربوط به اجاره است. به عنوان مثال چنانچه ملک تجاری مشمول قانون روابط موجر و مستاجر سال ۱۳۵۶ باشد دادگاه در خصوص صدور حکم فسخ اجاره و تخلیه باید قوانین مربوط و با استناد به مواد ۱۲ لغایت ۱۷ قانون مذکور اعمال نماید.
چنانچه ملک مسکونی و مشمول قانون مدنی و قانون روابط موجرو مستاجرسال ۱۳۷۶ باشد شورای حل اختلاف با بررسی شرایط شکلی اجاره نامه و تودیع مبلغ قرض الحسنه توسط موجراقدام به صدور دستور تخلیه ملک می نماید و اگر قرارداد اجاره املاک مسکونی فاقد شرایط شکلی اجاره نباشد موجر باید برای تخلیه به دادگاه محل وقوع ملک مراجعه و تقاضای صدور حکم تخلیه ملک مسکونی را از دادگاه درخواست نماید.
شرایط شکلی اجاره در قانون ۱۳۷۶
۱ – دو نسخه بودن قرارداد اجاره : به موجب ماده ۲ قانون روابط موجرو مستاجر سال۱۳۷۶ تنظیم سند اجاره در دو نسخه از شرایط اساسی آنست و به موجب تصریح قانون در قرارداد از حساسیت بالایی برخوردار است و این تکلیف حکم است و علت آن این است که طرفین به تکالیف قراردادی خویش آگاه بوده و امکان دست بردن و جعل یا الحاق قرارداد برای طرفین از بین برود.
۲ – گواهی دو نفر ذیل قرارداد : دو نفر شاهد باید مراتب وقوع عقد و صحت آن را گواهی نمایند و همچنین گواهان باید ذیل قرارداد را امضاء نمایند. جهت اطلاعات بیشتر بر روی [برای دیدن لینک ها ابتدا باید عضو انجمن شوید. برای ثبت نام اینجا کلیک کنید...] کیلیک نمایید.