Kaltostat یک پانسمان آلژینات کلسیم سدیم با الیاف بافته نشده است که به دنبال جذب اگزودا و تبادل بین یون‌های سدیم و کلسیم ژول تشکیل می‌دهد.

اسید آلژینیک از ساقه یک جلبک قهوه‌ای به نام Laminaria hyperborean استخراج می‌شود.

نمک آلژینات حاصله، حاوی یک نسبت ۲ به ۱ از اسید گلورونیک به اسید مانورونیک می‌باشد.alji

این ترکیب از آلژینات در Kaltostat سبب قدرت جذب قابل توجه و انسجام مطلوب پس از تشیکل ژل می‌شود.

درصد بالاتر اسید گلورونیک منجر به انسجام و یکپارچگی بیشتر فیبرهای آلژینات می‌شود، در حالی که میزان اسید مانورونیک بیشتر، سعت جذب اگزودا و تشکیل ژل را افزایش می‌دهد.

نحوه کاربرد کلسیم آلژینات (Kaltostat)

در زخمی که میزان ترشح بالایی دارد، پانسمان Kaltostat را به صورت خشک، مستقیماً روی سطح زخم قرار دهید. توصیه می‌شود که پانسمان کاملاً به اندازه زخم بریده شود. سپس Kaltostat را با یک پانسمان ثانویه مناسب بپوشانید.

در زخم‌هایی که ترشح کمی دارند، برای کمک به تشکیل ژل، باید پانسمان Kaltostat را از قبل با مقداری نرمال سالین مرطوب کنید.


زمان تعویض کلسیم آلژینات (Kaltostat)

زمانی که ترشحات زخم از پانسمان عبور کرد و به سطح پانسمان ثانویه رسید و یا زمانی که ژل پانسمان Kaltostat شروع به خشک شدن کرد، Kaltostat تعویض می‌شود. در غیر این صورت پس از حداکثر هفت روز پانسمان را تعویض کنید.

نحوه برداشتن کلسیم آلژینات ( Kaltosta) از روی زخم

پانسمان Kaltostat با جذب اگزودای زخم در شبکه فیبری خود تشکیل ژل می‌دهد. این ژل سبب می‌شود که پانسمان به زخم نچسبد و بدون ایجاد درد و یا آسیب به بافت، از روی زخم برداشته شود. فن‌آوری خاص در ساخت Kaltostat برداشتن آن را از روی زخم به صورت یکپارچه، امکان‌پذیر می‌سازد.

نکته

چنانچه از سایر پانسمان‌های مدرن مثل DuoDERM به عنوان پانسمان ثانویه استفاده نشود، ممکن است شبکه فیبری Kaltostat به دنبال تبخیر از سطح پانسمان کمی خشک شود و برداشتن آن دشوار به نظر برسد. در این شرایط ابتدا پانسمان را با مقداری نرمال سالین مرطوب نمائید. بدین ترتیب پانسمان مجدداً به شکل ژل درآمه و به راحتی از سطح زخم برداشته می‌شود.

موارد کاربرد

محل‌های دهنده پیوند (Donor Sites)
زخم‌های پا و زخم‌های فشاری
کنترل موضعی زخم‌های خونریزی دهنده از قبیل:
انسزیون‌های جراحی با خونریزی خفیف
پارگی‌ها و خراش‌ها
خونریزی بینی
کشیدن دندان

مطالعه بالینی:

در این مطالعه، درمان یک زخم فشاری در ناحیه پاشنه پای راست، در یک فرد ۷۶ ساله با سابقه دیابت و فشار خون بالا، مورد بررسی قرار گرفته است.

طی درمان، پس از برداشتن بافت نکروز و تشکیل بافت گرانوله، Kaltostat بر روی زخم استفاده شده است.

زخم به مدت دو هفته توسط Kaltostat پانسمان شده و در پایان هفته دوم، سایز زخم به نحو قابل ملاحظه‌ای کاهش یافته است. پس از چهار هفته درمان زخم با Kaltostat، سطح زخم به خوبی اپیتلیزه شده است.