+ ارسال موضوع جدید
صفحه 2 از 2 نخستنخست 1 2
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 13 , از مجموع 13

موضوع: راهنمای جامع حافظه های ssd

  1. #1
    مدیر بازنشسته

    http://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gif

    [ ]
    تاریخ عضویت
    Nov 2013
    محل سکونت
    ساحل دریا
    نوشته ها
    1,063
    تشکر
    575
    تشکر شده 906 بار در 333 پست

    17 راهنمای جامع حافظه های ssd

    [برای دیدن لینک ها ابتدا باید عضو انجمن شوید. برای ثبت نام اینجا کلیک کنید...] در این مطلب به معرفی هارد SSD و قابلیتهای هارد های SSD می پردازیم. در ادامه همراه باشید با راهنمای جامع درمورد انواع هارد SSD و توضیحات کامل از انواع حافظه
    در حال حاضر اضافه کردن هارد SSD به رایانه ی شخصی یا لپ تاپ تان یکی از هوشمند‌انه‌ترین انتخاب‌های شماست چرا که با این کار می‌توانید بر سرعت اجرای دستورات رایانه‌ی خود بیافزایید. از این گذشته هم اکنون قیمت این دیسک های سخت و هاردهای SSD به پایین ترین حد خود نزول کرده است، پس با هزینه ای منطقی قادرید رایانه‌ی خود را ارتقا دهید. اما هارد SSD چیست؟ این دیسک ها نیز همانند دیگر محصولات فناوری جنبه های گوناگون و تازه‌ای دارند که هر چه بیشتر درباره شان بدانیم برای ما مفیدتر خواهد بود. در این مقاله کوشیده‌ایم تا یک راهنمای جامع و کامل از هارد SSD را برای شما گرامیان تهیه و تدارک ببینیم.

    هارد هایSSD چه هستند؟
    هارد SSDکه برخی آن را دیسک حالت جامد نیز ترجمه کرده‌اند در واقع یک ابزار ذخیره سازی اطلاعات برای رایانه ی شما به حساب می آید. امروزه این دست از حافظه های ذخیره سازی قادر به ارائه ی همان خدمات دیسک های سخت سنتی (HDD) می‌باشند اما با این تفاوت که سرعت ذخیره سازی و خواندن اطلاعات برروی هارد SSD به مراتب بالاتر از هارد هایHDD است. اگر اطلاع چندانی از سخت افزار خود ندارید شاید حتی متوجه نشوید که چه نوع حافظه ای ، سنتی یا SSD بر روی سیستم شما سوار شده است چرا که کارایی و قابلیت‌های هر دو شباهت بسیار زیادی به هم دارند.
    دیسک های سخت سنتی (HDD) داده ها را بر روی صفحات چرخانی ذخیره می‌نمایند و هر زمان که رایانه ی شما بخواهد به داده ای دسترسی داشته باشد، یک سر سوزنی (هد خواندن / نوشتن) به محل قرارگیری داده رفته و آن را می‌خواند و در اختیار رایانه قرار می‌دهد. نوشتن اطلاعات بر روی دیسک های سخت سنتی نیز تقریباً روند مشابهی دارد درحالی که در دیسک های سخت جامد هیچ حرکتی یا چرخشی در کار نیست. در عوض اطلاعات در بلوک های مخصوصی ذخیره سازی می‌شوند و هر زمان که رایانه به داده ای خاص نیاز داشته باشد، هارد های SSD سریعاً قادر به یافتن و در اختیار قراردادن آن می‌باشند. در حقیقت کارایی بالای هارد SSDبه خاطر همین روند مستقیم و بی واسطه‌ی دسترسی به داده ها است. به همین خاطر است که سرعت دسترسی در این هارد ها بسیار بالا است و این یکی از مزایای هارد SSD به هارد دیسک های سنتی به شمار می‌رود.
    یک هارد SSD جدید می‌تواند به طرق گوناگون سرعت رایانه ی شما را افزایش دهد. از جمله آنها می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
    کاهش زمان بوت (بالا آمدن) رایانه به طرز چشمگیر
    اجرا و بارگذاری انواع نرم افزارها به صورت آنی
    ذخیره یا بازکردن اسناد و فایل‌های گوناگون بدون تلف شدن زمان
    سرعت بالای کپی انواع فایل ها
    در مجموع رایانه شما با کارایی و سرعت بیشتری کار خواهد کرد.

    البته هارد SSD نیز معایب خاص خود را دارند برای نمونه هزینه ی نگهداری اطلاعات در این نسل تازه از حافظه ها به مراتب بیشتر از هارد دیسک های سنتی است. برای ملموس‌تر شدن این موضوع دست به مقایسه‌ای جالب می‌زنیم. به فرض اگر بودجه‌ای 100 دلاری برای خرید داشته باشید با آن می‌توانید یک دیسک سخت سنتی به گنجایش 2 ترا بایت را تهیه فرمایید در حالی که اگر بخواهید همین بودجه را صرف خریداری یک هارد SSD کنید، تنها قادر به خریداری یک هارد 120 گیگابایتی خواهید بود و نه بیشتر. این بدان معنی است که به ازای هر گیگابایت ظرفیت در هاردهای سنتی مبلغ 5 سنت و در هارد های SSD مبلغ 83 سنت باید هزینه کنیم، که تفاوت بسیار زیادی از نظر هزینه‌ است و زمانی این تفاوت بیشتر آشکار می‌شود که بخواهیم با ظرفیت های بسیار بالایی کار کنیم.
    خوشبختانه امروزه با توسعه‌ی هر چه بیشتر سرویس های کلاد یا همان سرویس های ابری و ذخیره سازی آنلاین داده ها، هارد های SSD با ظرفیت پایین‌تر نیز می‌توانند نیاز اغلب کاربران را به خوبی پاسخگو باشند. و اگر کاربری نیازمند فضای بیشتری از هارد دیسک باشد می‌تواند به سادگی ترکیبی از این دو نوع دیسک را به کار گیرد. بدین ترتیب می‌توان از سرعت بالای دسترسی در دیسک های جدید استفاده کرده و در کنار آن از گنجایش زیاد و ارزانتر دیسک های سنتی نیز به خوبی بهره ببرد.
    در این مقاله می‌کوشیم تا از تمامی جنبه های SSD شما را مطلع نماییم. بدین ترتیب اگر قصد بروز رسانی سخت افزاری سیستم خود را داشته باشید، با بینش بهتری پا در پاساژ یا فروشگاه‌های سخت افزاری خواهید گذاشت. از این گذشته نیم نگاهی نیز به تکنیک های پیشرفته‌تر کار با SSD ها خواهیم انداخت تا گیک های ایرانی و حرفه‌ای نیز از ما راضی و خشنود باشند.

    نحوه‌ی انتخاب هارد SSD مناسب برای خرید
    انتخاب هارد SSD مناسب برای شما کار دشواری نیست پس خواهش می‌کنیم این امر خطیر را به دوش فروشندگان بی‌تجربه یا ناآگاه نیاندازید و خود عمیقاً در این باره جد و جهد کنید. البته روند انتخاب و خرید از بین این همه برند گوناگون ممکن است تا حدودی دشوار و گیج کننده باشد که در این زمینه ما با کارشناسان فروش زنبیل در خدمت شما هستیم.
    تمامی دیسک های سخت جامد دارای خصیصه مهمی به نام سرعت بالای دسترسی هستند و از این نظر بروزرسانی خوبی برای رایانه شما خواهند بود. توجه داشته باشید هارد SSD که تهیه می‌کنید باید دارای کیفیت و اطمینان پذیری بالایی باشد که با توجه به تازه بودن این فناوری کسب اطلاع از آن قدری دشوار بوده و چالش برانگیز خواهد بود. در ذیل برخی از خصوصیات بارزی که درایورهای سخت جامد باید دارای آن باشند را برشمرده‌ایم:

    سرعت بیشینه‌ی بالا (Maximum Speed)
    در هارد های SSD حداکثر سرعت خواندن و نوشتن به ترتیب در حدود 400 و 300 مگابایت بر ثانیه است. البته در نظر داشته باشید که ممکن است این اعداد دقیقاً درست نباشند، گرچه تفاوت زیادی نیز نمی‌توان برای آن متصور بود.

    سرعت‌های حقیقی بالا:
    گرچه ممکن است تولیدکنندگان هارد SSD اعداد حقیقی مربوط به سرعت خواندن / نوشتن را اعلام نکنند، با این حال آنقدر نقل و انتقال داده ها در این دست حافظه ها آنقدر سریع است که سرعت بالای کار تقریباً تضمین شده می‌باشد. اگر مایلید تا از سرعت های حقیقی خواندن / نوشتن هارد SSD اطلاع حاصل کنید می‌توانید سری به پایگا‌های اینترنتی بزنید و گزارش‌ها و بررسی‌هایی که از محصولات سخت افزاری وجود دارد را بخوانید. علاوه بر این به شما پیشنهاد می‎‌کنیم که حتماً پیش از خرید سری به بنچمارک‌های سایت معتبر Tomshardware بیاندازید و سرعت واقعی خواندن و نوشتن اطلاعات در هاردهای SSD مختلف را مشاهده و با یکدیگر مقایسه کنید.

    سلول های چندگانه‌ی ذخیره اطلاعات NAND
    زمانی که قصد خرید یک هارد SSD دارید با دو نوع حافظه مواجه می‌شوید: حافظه هایی که دارای سلول های ذخیره ی اطلاعات چند لایه (MLC) هستند یا دارای سلول های تک لایه (SLC) می‌باشند. تفاوت اصلی بین این دو نوع حافظه آن است که در نمونه ی چندلایه، در هر سلول حافظه می‌توان اطلاعات بیشتری را ذخیره نمود. از سوی دیگر ساخت سلول های حافظه تک لایه ارزان‌تر بوده و برای عموم کاربران با بودجه ی محدود مناسب تر هستند. اما از طرفی سلول ‌های حافظه چندلایه، میزان خطای بیشتر نیز دارند به همین خاطر بهتر است در چنین مواردی، محصولی خریداری شود که مجهز به سامانه ‌ی عیب‌یابی و رفع (ECC) می‌باشد.

    پشتیبانی از اتصالات ساتا 3 (SATA III)
    اغلب هاردهای SSD از اتصالات ساتا (SATA) بهره می‌برند، با این وجود همه‌ی آنها مجهز به جدیدترین سامانه‌ی اتصالی ساتا 3 نیستند. گفتنی است که نرخ تبادل اطلاعات در انواع اتصال ساتا 1، 2 و 3 به ترتیب برابر با 1.5، 3.0 و 6 گیگابیت بر ثانیه است. برای اطمینان از اینکه هارد SSD از حداکثر پهنای باند ممکن بهره می‌برد، لازم است تا این دستگاه از ساتا 3 بهره‌مند باشد. اگر چنین نیست، زیاد حساس نشوید چرا که اتصالات ساتا 2 یا حتی 1 نیز می‌تواند نیازمندی‌های عموم کاربران را به خوبی رفع و رجوع کند.

    قابلیت عیب یابی و رفع (ECC)
    همانطور که از نامش پیداست، این قابلیت یکی از کلیدی ترین خصوصیاتی است که یک هارد SSD باید حائز آن باشد. بدین ترتیب هارد SSD شما قادر به تشخیص ایرادات عمومی و رفع آنهاست و نتیجه اینکه دیگر با فایل های خراب مواجه نخواهید بود. مسلماً هارد SSDای که دارای قابلیت عیب‌یابی و رفع است قابل اتکا تر از دیگر نمونه‌ها است.

    تاریخچه‌ی اعتبار و اطمینان به هارد SSD:
    اطمینان‌پذیری یکی از مبهم‌ترین خصیصه‌ها برای ارزیابی است، با این حال ترفندهایی وجود دارد که می‌توان برای سنجش بهینه‌ی محصول بهره جست. نخست، به دنبال محصولاتی باشید که شرکت های باسابقه در این حوزه نظیر OCZ یا Crucial آن را ساخته باشند. از آنجایی که فناوری ساخت هارد SSDها تازه است، بهتر است از کمپانی های تازه‌کار در این مورد اجتناب نمایید. از این گذشته رجوع به سایت های اینترنتی و مشاهده‌ی رتبه‌بندی‌هایی که منتقدین و دیگر کاربران به محصولات داده‌اند، خالی از لطف نیست. عموماً دیسک هایی که حائز 3.5 ستاره و بیشتر از 5 امتیاز شده‌اند یک هارد SSD قابل اطمینان می‌باشند. و این موضوع را مد نظر داشته باشید که ممکن است حتی کمپانی‌های صاحب نام و معتبر نیز هارد SSD قابل اطمینان با رتبه‌ای کمتر از 3.5 ستاره تولید نماید، که باید از آنها پرهیز نمود.

    چه SSDای دارای شرایط بالا بوده‌اند؟
    ما تجربه‌ی زیادی در کار با SSDها داریم. در حال حاضر می‌توانید هارد SSD ساخت OCZ با ظرفیت 120 گیگا بایت و نمونه‌ی 240 گیگا بایتی آن را با قیمتی مناسب تهیه کنید. اما OCZ تنها شرکتی نیست که هارد SSD سریع و مقرون به صرفه تولید می‌کند. اخیراً، شرکت Crucial نیز در سری M4، مجموعه‌ای از SSD های اقتصادی را عرضه کرده است که دارای ظرفیت 128 و 256 گیگا بایت هستند. گرچه قدری بیشتر هزینه می‌کنید، اما در عوض به همان میزان فضای بیشتری در اختیار خواهید داشت. از سوی دیگر دیسک هایی با ظرفیتی بیش از 256 گیگابایت بسیار گران قیمت هستند. در این بین از محصولات برند WD هم نباید غافل شد. در نظر داشته باشید با وجود افت شدید قیمت این محصولات در چند ماه اخیر، باز هم قیمتها بالاست. OCZ در حال حاضر SSD با ظرفیت 512 گیگا بایت را با قیمت 322 دلار عرضه می‌کند که ظرفیتی بالا و البته قیمتی نجومی دارد. جالب اینکه هاردهای SSDاینچنینی در اوایل سال جاری با دو برابر قیمت فعلی قابل تهیه بودند.
    محصولات فوق امتحان خود را پس داده‌اند و می‌توانیم آنها را به شما توصیه کنیم. در حالی که برند‌های گوناگون دیگری در بازار هستند که آنها نیز دارای کیفیت بسیار خوبی می‌باشند. بهتر است در حین خریداری معیارهایی که در بالا شرح آنها داده شد را مد نظر داشته باشید تا نهایتاً محصول خوبی را خریداری فرمایید.

    هارد هایSSD چه محدودیت هایی دارند؟
    یکی از شایع‌ترین مشکلاتی که دارندگان SSD با آن روبرو هستند، تطبیق دادن سیستم جاری با دیسک سخت جدیدی است که دارای ظرفیت به مراتب کمتری است. اغلب کاربران به استفاده از دیسک های سخت سنتی حداقل با گنجایش 500 گیگابایت تا 2 ترابایت عادت کرده‌اند. و به حداقل رسانیدن آن به 120 تا 240 گیگا بایت ، ظرفیتی که اغلب SSDهای اقتصادی دارند ، کار دشواری است. علیرغم اینکه این کاهش تقاضا امری اجتناب ناپذیر است، با این وجود ترفندهایی هست که بتوان این روند را قدری با سهولت و سادگی بیشتر همراه نمود. در بیشتر اوقات می‌توانید از یک دیسک سخت سنتی به عنوان درایو ثانویه بهره و از فضای اضافی موجود در آن کمال استفاده را ببرید. بیایید به گزینه‌های پیش روی شما در این بین نگاهی بیاندازیم:

    از صفر شروع کرده و تنها فایل‌های ضروری را کپی کنید
    زمانی‌که سیستم خود را Upgrade کرده و آن را به هارد SSD تجهیز نموده‌اید، حتمی‌ترین گزینه‌ی پیش‌رو، نصب یک سیستم عامل جدید و کپی کردن فایل های ضروری بر روی سیستم جدید است. گرچه ممکن است این روش قدری وقت‌گیر باشد، اما زمانیکه کلیه امور به انجام می‌رسد همه چیز درست و حسابی تنظیم شده است. در ذیل مراحل انجام کار را برای‌تان فهرست‌وار برشمرده‌ایم.

    1- ابتدا سیستم عامل مورد علاقه خود را انتخاب و آن را بر روی دیسک جامد نصب کنید.
    2- محتویات موجود در پوشه های اصلی دیسک سخت پیشین را به درایو جدید منتقل کنید. اگر فضای کافی برای همه‌ی فایل‌ها وجود ندارد، می‌توانید از موارد ضروری‌تر شروع کنید، بعد از آن فایل‌های چندرسانه‌ای را تا آنجا که فضا اجازه می‌دهد کپی کنید باقی را نیز می‌توانید برروی یک هار دیسک اکسترنال منتقل کنید.
    3-از بین برنامه‌هایی که بر روی دیسک سخت سنتی‌تان نصب شده است موارد دلخواه را انتخاب کرده و بر روی دیسک جدید نصب نمایید. اگر حال و حوصله دارید، می‌توانید وقت مناسبی را برای دریافت جدیدترین نسخه از برنامه‌های مورد نظر صرف نمایید. در صورتی که کاربر سیستم ‌عامل ویندوز یا لینوکس هستید می‌توانید از نرم‌افزار Ninite برای یافتن جدیدترین نسخه از برنامه‌های کاربردی و رایگان مورد نظر خود بهره ببرید. کاربران سیستم‌عامل OS Xp نیز می‌توانند به اپ استور اپل رجوع کرده و جدیدترین نسخه از برنامه‌هایی که پیشتر خریداری کرده‌اند را دریافت کنند.
    4-اسناد و فایل‌های مهم خود را کپی کنید.
    5-دیسک سخت سنتی خود را دم دست نگهداری کنید تا هر زمان که به آن و محتویاتش نیاز پیدا کردید بتوانید آنها را کپی نمایید.
    یک بار دیگر متذکر می‌شویم که گرچه این روش وقت زیادی از شما می‌گیرد، با این حال می‌توانید هم سیستم جدید خود را به خوبی پیکربندی کرده و هم دستی به سر و گوش هارد دیسک سنتی‌تان بکشید.

    انتقال داده ها به هارد SSD جدید
    اگر تمایل ندارید که نسخه‌ی تازه‌ای از سیستم عامل را بر روی هارد SSD نصب نمایید، می‌توانید در هر زمان که صلاح بدانید نه تنها داده‌ها، اسناد و فایل‌ها، بلکه سیستم‌عامل جاری خود را نیز به این دیسک سخت جدید منتقل کنید. در این روش نمی‌توانید کنترل کاملی بر امور داشته باشید و برخی از اتفاقات در این بین در دست شما نخواهد بود.
    این موضوع بدان معنی است که پیش از هر کاری باید ابتدا فایل های اضافی موجود را پاک کرده و بعد از آنکه حجم داده های موجود را به حد کافی کاهش دادید، می‌توانید عمل انتقال را صورت دهید. پس اگر نمی‌خواهید در این مرحله اطلاعات با ارزش خود را از دست دهید، بهتر است از این موارد اضافی نسخه پشتیبان تهیه فرمایید.

    استفاده همزمان از درایو بیرونی (اکسترنال) و سرویس‌های ذخیره‌سازی کلاد
    از آنجایی که گنجایش هارد SSD محدود است، کاربران نیاز به محل دیگری برای ذخیره سازی اطلاعات خود خواهند داشت. اگر شما دسترسی به دیسک سخت ثانویه‌ای برای این منظور ندارید، می‌توانید از فضای سرویس‌های ذخیره سازی ابری برای این منظور بهره برداری نمایید. استفاده از هارد دیسک ثانویه یا سرویس‌های کلاد بهترین گزینه برای نیل به این مهم است.
    اگر مجموعه ای خاص از فایل‌ها را نگهداری نمی‌کنید مسلماً یک دیسک سخت جامد با گنجایش 240 گیگابایت می‌تواند به خوبی نیاز شما را برطرف نماید. در این فضا می‌توانید سیستم‌عامل، اسناد مهم، فایل‌های موسیقی و تصاویر را بدون هیچ دردسری جای دهید. اگر به صورت حرفه‌ای به کار با فایل‌های موسیقی، ویرایش فایل‌های ویدئویی، عکس یا هر شغل دیگری که خروجی سنگین دارد اشتغال دارید، تهیه یک دیسک سخت ثانویه ساده ترین راه حل پیش روی شماست. اگر به دنبال دیسک های پرتابل (بیرونی یا اکسترنال) هستید، سری Seagate GeoFlex گرچه فاقد پشتیبانی از اتصالات USB 3.0 هستند با این همه می‌تواند گزینه ی خوبی به شمار آید. خوشبختانه این دیسک سخت از اتصالات فایروایر 800 و تاندربولت پشتیبانی می‌نماید. بدین ترتیب می‌توانید قدری اطمینان حاصل کنید که همگام با فناوری های روز گام برمی‌دارید.
    زمانی‌که بهره از دیسک سخت اضافی نیز کاری از پیش نمی‌برد، آنگاه است که نیاز به یک سرویس کلاد احساس می‌شود. در این زمینه نیز گوگل حرف اول و آخر را می‌زند چرا که ارائه دهنده‌ی سرویس‌هایی مجانی، ساده و کارا است. مثلاً سرویس Google Play Music به شما اجازه می‌دهد تا کلکسیون فایل‌های صوتی خود را به طور کامل آپلود نمایید و بدین ترتیب می‌توانید فایل هایی که به ندرت آنها را گوش می‌کنید را از سیستم خود پاک کنید یا اینکه حداقل آنها را به دیسک سخت آرشیوی خود منتقل نمایید و هر زمان که اتصال اینترنتی‌تان برقرار باشد قادرید تا به تمامی آهنگ‌های خود گوش فرا دهید. از سوی دیگر سرویس پیکاسا گوگل به شما اجازه می‌دهد تا تصاویر و عکس‌های خود را در اینترنت ذخیره نمایید و به این ترتیب فضای دیسک سخت خود را خالی‌تر کنید. زمانیکه پیرامون سایر داده‌ها صحبت می‌کنیم، گزینه‌های پیش روی شما کم نیستند. مثلاً سرویس گوگل درایو یکی از سرویس‌هایی است که انواع فایل را در خود جای داده است. فرقی نمی‌کند که از کدام سرویس و به چه میزان استفاده می‌نمایید.

    بهینه‌سازی دیسک سخت جامد برای کارایی بهتر
    در اغلب اوقات کار زیادی برای بهینه سازی دیسک سخت جامد نمی‌توان انجام داد چرا که این دیسک ‌ها به اندازه کافی سریع هستند و بدون نیاز به چنین ترفندهایی به خوبی کار می‌کنند. البته روش‌هایی که در ذیل به آنها اشاره می‌کنیم به افزایش طول عمر دستگاه و کارایی بهتر آن ختم می‌شوند.

    قابلیت TRIM را فعال کنید
    نخستین کاری که پس از نصب و راه اندازی هارد SSD خود باید انجام دهید، فعال کردن قابلیت TRIM است. اما TRIM در حقیقت چیست؟ اگر به دانشنامه‌ی آزاد ویکی‌پدیا سری بزنید با تعریفی مشابه این مواجه می‌شوید:
    TRIM قابلیتی است که در آن، سیستم عامل به دیسک سخت اطلاع می‌دهد کدامیک از بلوک های حافظه در حافظه های SSD را نمی‌توان مورد استفاده قرارداد و می‌تواند اطلاعات آن را به طور داخلی پاک کند.
    اصولاً، TRIM از بکارگیری بیش‌ از اندازه از بلوک‌های حافظه جلوگیری می‌نماید. قابلیتی که مانند Defragment در دیسک های سنتی عمل می‌کند. TRIM اطلاعات زائدی که در حین کار با سیستم عامل پیش می‌آید را پاک کرده و تا پیش از پاک شدن بلوک‌های حافظه، اجازه‌ی ریخته شدن اطلاعات جدید را نمی‌دهد روندی که نهایتاً به طول عمر بیشتر هارد دیسک می‌انجامد. پس توصیه می‌شود در صورتی که هارد SSD شما از این قابلیت پشتیبانی می‌کند، آن را حتماً فعال نمایید.

    فعال یا غیر فعال کردن قابلیت خواب‌زمستانه (Hibernation)
    کاربران سیستم عامل مک می‌توانند این بخش را ندید بگیرند چرا که این قابلیت تنها در سیستم عامل ویندوز وجود دارد. فعال بودن یا نبودن قابلیت خواب‌زمستانه‌ی ویندوز مزایا و معایب خاص خود را به همراه دارد. اگر فعال باشد، می‌توانید پس از روشن کردن رایانه به ادامه‌ی کار خود بپردازید و بدون تلف شدن وقف برای بالا‌آمدن رایانه، کار خود را با سرعت پیش بگیرید. از این مهمتر در زمان فعال بودن این قابلیت، سیستم شما خاموش شده و مانند حالت خواب (Sleep Mode) برق اضافی مصرف نمی‌شود، موضوعی که به خصوص برای کاربران لپ‌تاپ که از انرژی محدود باتری استفاده می‌کنند، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. تنها عیبی که فعال کردن خواب زمستانه در پی دارد، مصرف بخشی از فضای ارزشمند دیسک سخت برای ذخیره‌سازی اطلاعات است که نه تنها از فضای آزاد شما می‌کاهد، بلکه طول عمر این وسیله را نیز کاهش می‌دهد. پس اگر ذخیره انرژی اولویت اصلی شماست، این قابلیت را فعال کنید و اگر دوست‌دارید تا مدت بیشتری از هارد SSD کار بکشید، آن را غیر فعال نمایید.

    هارد SSDخود را یکپارچه سازی (Defragment) نکنید
    زمانی که اطلاعات بر روی دیسک سخت های سنتی نگارش می‌شود، تکه تکه شده و در بخش ها و بلوک های گوناگون حافظه نوشته می‌شود که از آن با «تکه‌تکه شدن اطلاعات» یا به اصطلاح fragmentation یاد می‌شود. از آنجایی که هد خواندن / نوشتن باید مداوم در حال حرکت بین بخش‌های مختلف دیسک باشد، این موضوع موجب کند شدن کارایی دیسک های سخت سنتی می‌شود. می‌توان طی فراید یکپارچه‌سازی یا Defragmentation این خلاء ‌ها را گرفته و اطلاعات را در محدوده‌ای کوچکتر نگهداری کرد. به همین خاطر در سیستم‌عامل ویندوز 7 و OS Xp چنین قابلیتی پیش‌بینی شده است. اما از آنجایی که محل قرارگیری اطلاعات بر روی هارد های SSDتقریباً در نزدیکی یکدیگر هستند و یکی از عوامل سرعت بالای دسترسی در این دیسک‌ها به شمار می‌رود چنین کاری لزومی ندارد. به همین روی نه تنها عملیات یکپارچه‌سازی برای هارد های SSD ضروری نیست، بلک مضر و نامطلوب نیز هست. توجه داشته باشید که هارد های SSD دارای طول عمر محدودی هستند و هر چه از آنها بیشتر کاربکشیم، از این عمر مفید کاسته می‌شود. البته نگرانی به دل راه ندهید، این دیسک ها به آن اندازه‌ای که شما نیاز دارید کار خواهند کرد، اما انجام عملیات یکپارچه‌سازی به طور مشهودی از عمر مفید آن‌ها خواهد کاست چرا که دیسک را به خواندن و نوشتن بی مورد اطلاعات وا می‌دارد که نهایتاً نتیجه‌ای جز کم شدن عمر مفید هارد دیسک ندارد. البته بهتر بود که در سیستم های ویندوز و مک، این دسته از دیسک های سخت شناسایی شده و این قابلیت غیر فعال می‌شدند.

    اکنون که به انتهای مقاله رسیدیم شما اطلاعات خوبی درباره‌ی هارد SSD کسب کرده‌اید و می‌دانید که این حافظه ها ابزاری مفید برای افزایش سرعت و کارایی سیستم هستند. بسیاری از گیک های کامپیوتری مدت هاست که از این نوع از حافظه های ذخیره سازی استفاده کرده و مزایای آن را به خوبی لمس کرده‌اند، به طوری که دیگر تمایلی به عقب‌گرد و رجوع به دیسک های سخت سنتی ندارند. علیرغم اینکه این نوع درایوها هزینه‌ی تهیه بالا و محدودیت‌های خاص خود را دارند، با این وجود سرمایه‌گذاری بسیار خوبی برای ارتقای سیستم رایانه ای شما به حساب می‌آیند.......
    • بگوییدبرگردد،نه اینکه دلم برایش تنگ است،خنجرش پشتم جامانده،نمیگذاردبه دیگری تکیه کنم!!!




  2. 2 کاربر مقابل از این پست My rabbit تشکر کرده اند.


  3. #11
    مدیر بازنشسته

    http://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gif

    [ ]
    تاریخ عضویت
    Nov 2013
    محل سکونت
    ساحل دریا
    نوشته ها
    1,063
    تشکر
    575
    تشکر شده 906 بار در 333 پست

    پیش فرض پاسخ : راهنمای جامع حافظه های ssd

    آشنايي بيشتر با
    DDR 1,2,3


    در اين مقاله سعي مي كنيم كمي بيشتر درباره حافظه هاي DDR و DDR 2 و DDR 3 صحبت كنيم. قبل از هر حرفي بايد بگويم همه اين حافظه هاي رم براساس ( SDRAM (Synchronous Dynamic Random Access Memory طراحي شده اند. يعني آنها از يك سيگنال كلاك براي تطابق زماني استفاده مي كنند. DDR مخفف Double Data Rate است يعني حافظه هايي از اين نوع با هر سيكل دو بسته اطلاعاتي را منتقل مي كنند. اگر بخواهيم به زبان ساده تر بگوييم حافظه اي كه DDR است دو برابر حافظه اي كه DDR نيست سرعت دارد (حافظه هاي SDRAM كه امروزه ديگر در كامپيوترهاي شخصي استفاده نمي شود.) به دليل اين ويژگي است كه برچسب سرعت اين حافظه هاي رم دو برابر سرعت كلاك آنهاست. مثلاً رم DDR 2-800 با كلاك 400M HZ كار مي كند.
    البته بايد بدانيد كه اين اعداد حداكثر سرعتي را كه رم مي تواند با آن كار كند نشان مي دهد. و در عمل اين سرعت اتفاق نمي افتد. فرض كنيد يك حافظه DDR2-1066 داريد و روي كامپيوتري با سرعت كلاك 400MHZ نصب شده است در عمل سرعت رم مي شود DDR-800 . علت اين است كه سيگنال كلاك توسط رم توليد نمي شود بلكه بوسيله كنترلر حافظه (مداري كه در چيپ north bridge مادربرد يا داخل CPU بسته به نوع سيستم واقع شده است.) توليد مي شود. اين شيوه نامگذاري DDRX-YYY (كه عدد OX بيانگر نسل فناوري و عدد YYY بيانگر سرعت كلاك DDR است.) فقط به صورت تئوري براي چيپ ها حافظه مورد استفاده قرار مي گيرد. اما يك ماژول رم كه چيپ هاي حافظه روي آن قرار مي گيرند از يك سيستم نامگذاري متفاوت استفاده مي كند: PCX-ZZZ كه عدد X بيانگر نسل فناوري بكار رفته است و عدد ZZZ ماكزيمم سرعت انتقال از نظر تئوري است.
    عددي كه با ZZZ بيان مي شود نشان دهنده تعداد بايت منتقل شده بين كنترلر حافظه و ماژول حافظه در يك ثانيه است. ولي اگر بخواهيم اين اعداد را به هم تبديل كنيم كافيست عدد كلاك DDR را كه برحسب MHZ بيان مي شود در 8 ضرب كنيد. به عنوان نمونه رم DDR2-800 از نظر تئوري داراي حداكثر سرعت انتقال اطلاعاتي برابر با 6400 مگابايت بر ثانيه (يا 8*800) است و ماژول هاي رم اي كه از اين نوع حافظه ها استفاده مي كنند PC2-6400 ناميده مي شوند. بعضي مواقع اين اعداد گرد مي شوند مثلاً حافظه هاي DDR3-1333 از نظر تئوري داراي سرعت انتقال اطلاعاتي برابر 10666 مگابايت بر ثانيه هستند. اما ماژول هاي رم اي كه از اين نوع حافظه استفاده مي كنند PC3-10666 يا PC3-10600 ناميده مي شوند كه به كارخانه سازنده هم بستگي دارد.
    بسيار مهم است كه بدانيد اين اعداد بيشترين مقاديري است كه از نظر تئوري قابل دستيابي است ولي در عمل هيچگاه به چنين اعداد دست نخواهيد يافت.
    علت اين است كه در تئوري فرض مي كنيم با هر پالس ساعت حافظه درحال ارسال اطلاعات به كنترلر حافظه است ولي در عمل اين گونه نيست. كنترلر حافظه و حافظه مجبورند فرمان ها را با هم رد و بدل كنند. (مثلاً براي رم فرمان مي رسد كه اطلاعات ذخيره شده را به يك محل مشخص ارسال كند.) و در طول اين مدت رم هيچ اطلاعاتي را منتقل نمي كند.
    • بگوییدبرگردد،نه اینکه دلم برایش تنگ است،خنجرش پشتم جامانده،نمیگذاردبه دیگری تکیه کنم!!!




  4. #12
    مدیر بازنشسته

    http://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gif

    [ ]
    تاریخ عضویت
    Nov 2013
    محل سکونت
    ساحل دریا
    نوشته ها
    1,063
    تشکر
    575
    تشکر شده 906 بار در 333 پست

    پیش فرض پاسخ : راهنمای جامع حافظه های ssd

    تفاوت BIOS و CMOS چيست؟


    افراد زيادي كه با كامپيوتر سر وكار دارند دو اصطلاح BIOS (كه مخفف basic input/output system است) و CMOS (كه مخفف complementary metal oxide semiconductor است) را با هم اشتباه مي گيرند و به يك معنا به كار مي برند. البته اين دو به هم مرتبطند ولي دو جزء مشخص و مجزا از هم هستند كه وجودشان براي كامپيوتر ضروري است. BIOS برنامه اي است كه يك كامپيوتر را استارت مي كند، در حاليكه CMOS جايي است كه برنامه BIOS اطلاعات و جزئيات مورد نيازش از قبيل تاريخ، زمان و تنظيمات سيستم را ذخيره مي كند.
    BIOS يك برنامه كوچك است كه كنترل سيستم را از زمانيكه كامپيوتر روشن مي شود تا زمانيكه سيستم عامل كنترل را بدست مي گيرد در اختيار دارد. BIOS يك Firm ware (برنامه اي كه در حافظه فقط خواندني ROM قرار دارد) است.
    CMOS يك نوع تكنولوژي از حافظه است كه مي تواند تنظيمات مورد نيازش را براي راه اندازي كامپيوتر در خود ذخيره كند. و در صورت نياز كاربر مي تواند اطلاعات يا تنظيماتي را اصلاح كند. BIOS كامپيوتر قطعاتي مانند فلاپي ديسك درايو و هارد ديسك و سرعت كلاك سخت افزاري را كنترل و راه اندازي مي كند.اما پارامترهاي خاصي براي راه اندازي كامپيوتر مورد نياز است كه بايد در جايي ذخيره و نگهداري شود. اينجا همان حافظه CMOS است و برنامه BIOS هر بار براي انجام وظايف خود از اين اطلاعات استفاده مي كند. بنابراين مشاهده مي كنيد كه اين دو به هم مرتبطند ولي دو واحد جداگانه هستند.
    • بگوییدبرگردد،نه اینکه دلم برایش تنگ است،خنجرش پشتم جامانده،نمیگذاردبه دیگری تکیه کنم!!!




  5. #13
    مدیر بازنشسته

    http://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gif

    [ ]
    تاریخ عضویت
    Nov 2013
    محل سکونت
    ساحل دریا
    نوشته ها
    1,063
    تشکر
    575
    تشکر شده 906 بار در 333 پست

    پیش فرض پاسخ : راهنمای جامع حافظه های ssd

    [برای دیدن لینک ها ابتدا باید عضو انجمن شوید. برای ثبت نام اینجا کلیک کنید...]
    اضافه کردن هارد دیسک به کامپیوتر یا عوض کردن هارد دیسک موجود از جمله کارهایی است که بالاخره باید روزی انجام دهید اگر به کارهای فنی کامپیوترعلاقه دارید و دستی هم به آچار دارید ما به شما کمک می کنیم تا بتوانید این کار را انجام دهید

    در این قسمت به نکات سخت افزاری می پردازیم و در قسمت بعدی اصول نرم افزاری کار را توضیح می دهیم. اول از همه باید بگوئیم که تعویض هارددیسک کامپیوتر یا افزودن یک هارددیسک به یک کامپیوتر که دارای یک یا چند هارد دیسک است دارای دو مرحله می باشد که اولی سخت افزاری است و باید دست به آچار شوید اما دومی نرم افزاری است که باید دیسک را پارتیشن بندی کرده و فرمت نمائید تا بتوانید اطلاعات خود را روی آن بنویسید.

    آسان ترین قسمت این کار همان قسمت سخت افزاری است که چند مرحله بیشتر ندارد و بسیار ساده است فقط باید شما را کمی با محیط داخلی کامپیوتر آشنا نمائیم و بگوئیم که چگونه کار کنید.
    با باز کردن چند پیچ این امکان را خواهید یافت تا به قسمتهای داخلی کامپیوتر دست پیدا کنید اما یادتان باشد قبل از باز کردن کامپیوتر حتما آن را خاموش کرده و کابلهای برق آن را از برق بکشید. اگر دستبند مخصوص الکتریسیته ساکن دارید آن را به دست ببندید و به زمین وصل کنید تا الکتریسیته ساکن موجود در بدنتان تخلیه شود. اگر این دست بند را ندارید مهم نیست فقط سعی کنید با دست زدن به اشیا فلزی مانند بدنه میز، دستگیره در، لوله آب این الکتریسیته ساکن را از بدنتان تخلیه کنید.سعی کنید به قطعات الکترونیکی داخل کامپیوتر یا روی هارد دیسک هم دست نزنید.
    روی برد اصلی کامپیوتر که بدان مادربرد می گویند معمولا دو سوکت وجود دارد که برای اتصال هارد دیسک بکار می رود.اگر هارد دیسکتان را پیدا کنید یک کابل پهن بدان وصل است آن را دنبال کنید تا به یکی از این سوکتها برسید. آن هم کنار همین یکی است. اگر به نوشته های روی مادربرد توجه کنید این سوکت ها باید به نامهای IDE1 و IDE2 معرفی شده باشند. معمولا کامپیوتر از IDE1 بوت می شود پس هارد دیسکی که دارای ویندوز یا OS است باید به این سوکت وصل شود. هارد دیسکها با نوعی کابل پهن به مادربرد وصل می شوند که بدان ریبون کابل می گویند. طرفی که یک کانکتور دارد به کنترلر روی مادر برد وصل می شود.

    طرف دیگر که دو کانکتور دارد هر کدام به یک هارد دیسک وصل می شود. در مادربردهای جدیدتر هر کانکتور روی مادربرد می تواند تا دو هارددیسک را راه اندازی کند پس با دو عدد کانکتور جمعا تا ۴ عدد هارددیسک را می شود راه انداخت. البته درایو CD هم در همین خانواده قرار دارد و معمولا آن را به IDE2 وصل می کنند. پس به احتمال زیاد شما باید یک هارددیسک داشته باشید که روی IDE1 وصل است و یک درایو CD دارید که روی IDE2 وصل است. به هر کنترلر تا دو درایو وصل می شود.
    برای آنکه سیستم بفهمد کدام درایو اولی است و کدامیک دومی، جامپرهایی روی خود درایو وجود دارد که باید جداگانه تنظیم شود. اولین هارد دیسک را Master می گویند و دومی را Slave گویند. باید روی بدنه هارد دیسک خود بدنبال لیبلها یا نوشته هایی بگردید که نحوه تنظیم این جامپرها را بیان کرده باشد. اگر پیدا نکردید باید از سایت سازنده هارددیسک مشخصات فوق را بدست آورید.

    اگر روی یک کابل فقط یک درایو وصل می کنید باید درایو را در حالت جامپر ۱Drive قرار دهید و شاید روی درایو شما این حالت اسم دیگری مانند Single یا همان Master داشته باشد. فرقی نمی کند که درایو مستر یا اسلاو را به کدامیک از دو کانکتور روی کابل وصل می کنید فقط باید جامپر آنها برای ماستر یا اسلاو درست باشد

    • بگوییدبرگردد،نه اینکه دلم برایش تنگ است،خنجرش پشتم جامانده،نمیگذاردبه دیگری تکیه کنم!!!




+ ارسال موضوع جدید
صفحه 2 از 2 نخستنخست 1 2

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

تعداد اعضای بازدید کننده از این تایپیک : 0

بازدید کنندگان :  (نمایش کلی)

نامی برای نمایش وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

Bookmarks

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •