علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب(ع) ، مشهور به سجاد(ع)، چهارمین امام شیعه است که بنا به قول مشهور در سال 38 هجری در خانه امام حسین(ع) و بانو شهربانو متولد شد و بخشی از حیات خویش را در دامان امام علی(ع) و نیز دوران امامت امام مجتبی(ع) و امام حسین(ع) تحت تعلیم و تربیت قرار گرفت.

آن حضرت زینت عبادت کنندگان معروف بود،او در عین آن که کانون علم و اندیشه ومعرفت بود، تواضع ویژه ای داشت، و درعین آن که شکوه و جلال و ابهت خاصی داشت، دارای حلم و بردباری و سعه صدر مخصوصی بود، و در یک کلمه کانون همه کمالات انسانی و ارزش های والای معنوی بود.

عبادت امام سجاد(ع) پرستش کاملا آگاهانه و بسیار عمیق بود،او با لذت و شیفتگی مخصوص، آمیخته با عرفان کامل، خدا را عبادت می کردند.

پیشوای چهارم در واقعه کربلا حضور داشتند.

امام زین العابدین(ع) در آن هنگام به سبب بیماری در جهاد شرکت نکردند و خداوند او را برای هدایت مسلمانان نگه داشت و نسل رسول الله (ص)از حضرت فاطمه (ع) در ذریه امام حسین (ع) به امام سجاد (ع) و اولاد او منحصر گردید.

شیخ مفید دراین باره می گوید: همین که امام حسین (ع) به شهادت رسید ، شمر به قصد کشتن امام سجاد (ع) نیز حمله برد، امام زین العابدین (ع)در بستر بیماری به سر می برد و حمید بن مسلم به دفاع پرداخت و حمله شمر را مانع گردید، عمر بن سعد آن حضرت را در حالی که از بیماری رنج می برد با اهل بیت به کوفه انتقال داد.

تاریخ گواهی می دهد، امام سجاد (ع) در قیام خونین کربلا مدت کوتاهی بنا به مشیت الهی بیمار بود و پس از بهبودی، مدت 35 سال امامت و زعامت جامعه مسلمین را تداوم بخشید.

بزرگ مبلغ قیام عاشورا، حضرت امام سجاد(ع) با سخنرانی و خطبه های آتشین خود توانست نهضت حق طلبانه سالار شهیدان را از هجوم تحریف نجات بخشد، اینک همچنان این قیام، پرشکوه و جاودانه است.

این امام بزرگوار بعد ازقیام عاشورا ، برای ادامه راه آنان، مسئولیت سنگینی را به دوش کشیدند، امامت امت، سرپرستی اطفال و بانوان، رساندن پیام عاشورا به گوش جهانیان، تربیت شاگردان برجسته، تداوم مبارزه با طاغوت و طاغوتیان و از همه مهمتر پاسداری از اهداف متعالی امام حسین (ع) که موجب عزت و افتخار عالم اسلام گردید، از جمله مسئولیتهای آن امام همام به شمار می آید.

بدون تردید روشنگریهای امام سجاد (ع) و حضرت زینب کبری (س) و برخی دیگر از خاندان حضرت ابا عبدالله (ع) بعد از ماجرای غمبار کربلا در تداوم آن نهضت عظیم اسلامی نقشی به سزا داشته است.

مهمترین دستاورد سخنان آن بزرگوار آگاه نمودن مردم غفلت زده، بیدار کردن وجدانهای خفته، افشای جنایات دشمنان اهل بیت (ع)،نمایاندن چهره حقیقی زمامداران ستمگر اموی و انتشار فضائل و مناقب اهل بیت (ع)و معرفی آن گرامیان به عنوان جانشینان بر حق پیامبر (ص) بود .

سرانجام آن حضرت در سن 57 سالگی توسط امویان به شهادت رسید.