مطالعات دقیق اکولوژی زیستگاه طبیعی با تاکید بر منابع غذایی آن می تواند در امر پرورش ماهیان خاویاری در آبهای داخلی ، تعیین چراگاههای طبیعی تاسماهیان و در مدیریت ذخایر و بازسازی ماهیان خاویاری حائز اهمیت باشد.
مروری بر روند مطالعات گذشته در خصوص رژیم غذایی تاسماهیان در دریای خزر نشان داده است که ماهیان خاویاری از گاماریده ها، لارو شیرونومیده، کرم‏های کم تار، کورفیده، میزیده، خرچنگ گرد، گاوماهیان، نرئیس و بارناکل‏ها و صدف Abra ovata)) تغذیه می نمایند. انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری در قالب پروژه های تحقیقاتی مطالعات اولیه ای را در خصوص تغذیه تاسماهیان ( تاسماهی ایرانی) در اعماق کمتر از 10 متر سواحل استان گیلان انجام داد و نتایج نشان داد که دامنه غذاهای شناسایی شده در محتویات معده این گونه از ماهیان شامل انواعی از ماهیان استخوانی نظیر گاوماهی (Neogobius sp.) ، شیشه ماهی(.Atherina sp) ,کیلکا ی معمولی (Clupeonella cultriventris) ، و کرم های آمفاریتیده جنس.Hypanai sp ، گونه نرئیس(Nereis diversicolor)، انواع سخت پوستان نظیر.sp Paramysis گاماروس و صدف های دو کفه ای(Abra ovata) بوده است .همچنین براساس این مطالعات مشخص گردید که تغییر رژیم غذایی تاسماهی ایرانی از بنتوز خواری به ماهیخواری زمانی اتفاق می افتد که اندازه طولی آنها بیشتر از 25 سانتی متری باشد. با شروع گشت ارزیابی ذخایر ماهیان خاویاری طی سالهای 85-82 13در سواحل جنوبی دریای خزر( استانهای گیلان، مازندران و گلستان)و با انتخاب 85 ایستگاه در آبهای ایرانی بطوریکه 34 ایستگاه در اعماق زیر 10 متر( ترال 9 متری) ، 38 ایستگاه در اعماق10 تا 50 مترو 13 ایستگاه در اعماق 50 تا 100 متر(ترال 7/24 متری) جهت بررسی های تغذیه ای ماهیان خاویاری و با استفاده از کشتی تحقیقاتی گیلان انجام شد. نتایج حاصل از مطالعات تغذیه ای ماهیان خاویاری جمع آوری شده نشان داد که تفاوت چندانی در نوع غذای خورده شده توسط تاسماهیان ایرانی یکساله وجود نداشته و کرم های پرتار 85% از محتویات معده آنها را تشکیل داده ند .شاخص سیری در تمام فصول در تاسماهیان ایرانی دو ساله بیشتر از تاسماهیان ایرانی یکساله بوده که دلیل آن در تغذیه از ماهیان استخوانی نظیر خانواده گاو ماهیان و شیشه ماهیان می باشد. بیشترین تنوع غذایی در ازون بروهای صید شده یکساله مشاهده شد هر چند که میزان فراوانی آنها در استان مازندران بیشتر از استانهای دیگر بود. مطالعات نشان داد که به غیر از بیمهرگان کفزی و یا ماهیان استخوانی که در تغذیه طبیعی تاسماهیان شناسایی شده بودند گونه دیگری در زنجیره غذایی آنها مشاهده نگردید. با توجه به فراوانی بیمهرگان کفزی مشاهده شده در محتویات معده تاسماهیان ایرانی یکساله ای که در مناطق نزدیک به رودخانه های منتهی به دریای خزر( اعماق کمتر از 10 متر) صید شده بودند مطالعات اخیر نشان داد که کمیت و کیفیت آب رودخانه های منتهی به دریای خزر می تواند در فراوانی این بیمهرگان موثر و حائز اهمیت باشد. در تصاویر زیر بیهمرگان کفزی و ماهیان استخوانی که در محتویات معده تاسماهی ایرانی شناسایی شده اند نشان داده شده است.