عاشورا با هم بودن ما را تمديد مي‌كند

قدر اين روزها را بدانيم و از اين همه با هم بودن استفاده‌هاي خوبي بکنيم. ساليان سال است که در روزها و شب‌هاي محرم و روزهاي تاسوعا و عاشورا هر جا که هستيم خودمان را به جايي مي‌رسانيم که در آنجا با روز‌ها و شب‌هاي محرم و تاسوعا و عاشورا بزرگ شده‌ايم.



دلمان لک مي‌زند براي بوي غذاهاي نذري، آش، حليم، شله زرد و قيمه‌اي که انگار فقط در همين روزها مزه مي‌دهد.

در اين روزها و شب‌ها تنها سينه‌زني و زنجيرزني نيست که ما را به هم مي‌رساند. ما در اين روزها و شب‌هاي مهم و معنوي براي هم دعا مي‌کنيم. با هم گريه مي‌کنيم.
آدم‌هايي را که شايد در طول سال نمي‌بينيم و حالشان را نمي‌پرسيم در اين روزها و شب‌ها، در همان محله‌هاي قديمي و محله‌هاي دوره کودکي و در همان حسينيه‌ها و تکايا مي‌بينيم و حالشان را مي‌پرسيم.
در اين روزها و اين شب‌ها آدم‌هاي فقير و ندار حالشان خوب است. نذري‌هاي امام حسين چند روزي و چند شبي بي‌هيچ فخري و هيچ نگاه از بالايي به آنها داده مي‌شود.
در اين روزها و شب‌ها هر مرامي که داريم باز هم سعي مي‌کنيم محرمي باشيم و حتي شده در همان نصف روز عاشورا و همان يکي دو ساعت شام غريبان همرنگ جماعت شويم، گرچه ريتم نوحه‌هاي ما عوض شده است، گرچه شايد عزاداري‌هاي ما نرم‌تر شده است؛ اما باز هم عزاداري‌ها هست.
ما عاشورا را نگه داشته‌ايم و عاشورا با هم بودن ما را تمديد مي‌کند. ما عاشورا را نگه داشته‌ايم،گرچه نگرانيم که برخي رسم‌هاي عاشورايي عوض شده است، اما باز هم اين آيين معنوي تکريم مي‌شود.
حالا کاش از اين گردهمايي بزرگ و معنوي درس‌هاي بيشتري بگيريم. کاش در کنار دعا براي يکديگر و در کنار بر سر و سينه زدن براي اماممان، برخي رسم‌هاي اجتماعي خوب را تمرين کنيم.
کاش وقتي غذاهاي نذري را پخش کرديم و خورديم و گفتيم قبول باشد، حواسمان باشد کوچه و خيابان و اطراف حسينيه‌ها را با انبوهي از ظرف‌هاي غذا خراب نکنيم.
کاش يادمان باشد به همديگر يادآوري کنيم که تميزي هم از ايمان است. کاش بدانيم اين آيين معنوي و تاثيرگذار مي‌تواند درس‌هاي بسيار بيشتري به ما بدهد و گروه‌ها و هيات‌هاي عزادار مي‌توانند مبلغ و الگوي بسيار خوبي براي متانت، مهرباني، تميزي و نظافت باشند.
کاش اگر همين امشب غذا و شربت نذري قسمتمان شد باقيمانده از ظرف و غذايمان را در خيابان‌ها رها نکنيم. کاش تمام عزاداري‌ها قبول باشد.