ال ای دی ها را می شود در زیر مجموعه ال سی دی ها تقسیم بندی کرد. چون ال ای دی ها هم از پنل های کریستال مایع استفاده می کنند و تنها تفاوت مهم آن ها با ال سی دی ها، شیوه تامین نور زمینه است. در ال سی دی ها از مواد فلورسنس مثل فسفر استفاده می شود اما در ال ای دی ها برای تامین نور پس زمینه از چراغ های ال ای دی که به شدت نورانی تر هستند، استفاده می شود. به همین دلیل نور پس زمینه ال ای دی ها می تواند کنتراست بسیار بالاتری را ایجاد کند.


این تفاوت کنتراست باعث می شود که در قسمت های تاریک تصویر، ال ای دی ها کیفیت بالاتری را ارائه دهند؛ یعنی جزئیات تصویر دقیق تر است و توانایی نمایش رنگ های واقعی تری وجود دارد. نمایشگر های ال سی دی و پلاسما هم کاملا شبیه به هم هستند و فقط نوع عملکرد آنها تفاوت دارد؛ یعنی نمایشگر های پلاسما که بیشتر در تلویزیون های HDTV پیشرفته کاربرد دارند، حرفه ای تر و پیشرفته تر از دیگر نمایشگر ها هستند. پلاسما ها می توانند با استفاده از حداگثر سلول های تصویری (پیکسل) تصویری واضح تر و شفاف تر ایجاد کنند. این نمایشگر ها از دو لایه شیشه ای تشکیل شده اند که میان آنها گاز پلاسما تزریق می شود. گاز پلاسما باعث ایجاد ولتاژ زیاد و در نتیجه ایجاد پرتو ماورای بنفش می شود که همین اشعه روشنایی و نمایش تصویر روی صقحه را در پی دارد. در تلویزیون های ال سی دی نسبت به دو نوع قبلی روشنایی صفحه به شکل کاملا حرفه ای کنترل می شود تا خستگی چشم بیننده کاهش یابد. همچنین زاویه دید 180 درجه ای را ایجاد می کند که می توان تصویر را از از همه طرف به طور کامل مشاهده کرد.