+ ارسال موضوع جدید
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: چرا انقلاب کردیم؟

  1. #1
    کاربر سایت

    http://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gif

    [ ]
    تاریخ عضویت
    May 2011
    محل سکونت
    ميهن-بلوك سرپرستان-واحد خودم
    نوشته ها
    12,725
    تشکر
    2,446
    تشکر شده 12,500 بار در 4,033 پست

    پیش فرض چرا انقلاب کردیم؟

    ای بابا با این همه گرونی آخه دلمون به چی خوش باشه؟! مردم بدبختن، بیچاره ان، زندگی سخته، همه چیز گرونه! هر روز قیمتا می ره بالاتر، می گن زمون شاه ارزونی بوده! این همه جوون بیکار داریم، اینا رو نمی بینید نه؟! خونه، خونه رو بگو، کی می تونه خونه بخره تو این وضعیت، یه سرپناه شخصی ندارن این مردم! این هم از رفاه، کارمند جماعت آه نداره با ناله سودا کنه، می دونی چه قدر حقوق کارمندا پایینه!؟ تو اصلا تا حالا کارتن خواب ها رو دیدی؟ بچه های خیابونی رو چی؟ می دونی چه قدر از جوونا معتادن؟ اینم که از فناوری مون، قربونش بشم تکه تو دنیا! موندم این بزرگ ترای ما ۳۰ سال پیش واسه چی انقلاب کردن؟[برای دیدن لینک ها ابتدا باید عضو انجمن شوید. برای ثبت نام اینجا کلیک کنید...]برای پاسخ یه این حرف ها کافی است نگاهی به تاریخ داشته باشیم و سری به اسناد بزنیم و ببینیم کارنامه خاندان پهلوی چه بوده است! با بررسی فساد و ظلم و ستمی که در رژیم پهلوی به مردم شد درمیابیم که هزینه هایی که برای انقلاب مان پرداخت می کنیم ارزشش را دارد یا نه؟



    ● وقتی بزرگ ترها انقلاب کردند

    اگر صفحه های کتاب های تاریخی را ورق بزنیم به جاهایی می رسیم که دلایل مهمی بودند که مردم از وضیعت شان خسته بشوند و تصمیم بگیرند همه چیز را منقلب کنند. سوم شهریور ۱۳۲۰ یادآور روزی است که نیروهای سه کشور انگلیس، شوروی و آمریکا خاک ایران را به اشغال خود در آوردند. به علت آن که راه ایران مناسب ترین راه برای کمک به جبهه شوروی بود، خاک ایران توسط سه کشور متفق به آسانی و تقریبا بدون مقاومت ارتش رضاخان به اشغال در آمد و تا سال ۱۳۲۴ در اشغال این نیروها باقی ماند. اشغال ایران، عوارض و آثار گوناگونی در پی داشت؛ از سویی با یورش نیروهای بیگانه تمامیت ارضی و حاکمیت سیاسی ایران پایمال شد که باعث حضور و سلطه قدرت های بیگانه تا سالیان زیادی شد؛ از سوی دیگر بر اثر بروز جنگ، مشکلات فراوانی از قبیل قحطی، گرانی، کمبود مایحتاج عمومی و... گریبانگیر مردم شد.

    با سفر شاه به آمریکا در تیرماه ۱۳۴۳ و مذاکراتی که صورت گرفت، آمریکا اعطای کمک های نظامی را به وضع مقرراتی در زمینه مسائل قضایی منوط کرد. شاه برای دریافت ۲۰۰ میلیون دلار کمک نظامی، به آمریکا قول مساعد داد. پس از بازگشت شاه از آمریکا، لایحه کاپیتولاسیون در مجلس سنا طرح شد سردمداران مملکت در ازای دریافت ۲۰۰ میلیون دلار وام مرتکب چنین خیانتی شدند. این مصوبه که به صورت قانونی، سند اسارت ملت و دولت ایران را به دست آمریکا امضا می کرد در حقیقت، روح و جان انقلاب شاه و آمریکا بود. امام(ره) در سخنرانی رسواگرانه اش درباره این لایحه گفت: «...دولت ایران با کمال وقاحت از این امر ننگین طرفداری کرد.ملت ایران را از سگ های امریکایی پست تر کردند!... چرا! برای این که می خواستند وام بگیرند...»

    امتیاز دارسی یکی از امتیازات نفتی که ایران به انگلیس داد، اولین بار در سال ۱۹۰۱م/ ۱۲۸۰ش امتیاز بهره برداری از نفت ایران به یکی از اتباع انگلیسی به نام دارسی واگذار شد. این امتیاز که به «قرارداد دارسی» معروف است با مساعدت آرتور هاردینگ، وزیرمختار وقت بریتانیا در تهران به آلفرد ماریوت، نماینده دارسی واگذار شد. نفت ایران هنگامی اهمیت بیشتری پیدا کرد که دولت انگلستان در پی محاسبات کارشناسان اقتصادی – سیاسی این کشور درصدد برآمد به طور مستقیم تری در این پروژه عظیم مشارکت کند و آن تصمیم به خرید سهام دارسی توسط دولت انگلستان بود این هدف تا جنگ جهانی اول حاصل شد و پس از آن دولت انگلستان خود مالک بلامنازع منابع نفتی عظیم ایران در بخش های جنوب و جنوب شرقی ایران شد. از نقش قاطعی که نفت ایران در سراسر دوران جنگ اول جهانی در تأمین انرژی و سوخت لازم جهت ناوگان دریایی انگلستان داشت آگاهی داریم، به ویژه پس از جنگ اول جهانی بود که انگلستان درصدد برآمد نفوذ خود را در حوزه های نفتی ایران بیش از پیش مستحکم تر سازد و از ورود هر کشور یا شرکت نفتی خارجی به این مناطق ممانعت کند.

    ژان لوروریه، روزنامه نگار فرانسوی می نویسد: «اگر در کوچه و خیابان از ایرانیان بپرسید که چرا رژیم شاه را مورد انتقاد و سرزنش قرار می دهند و جواب آن ها را جمع کنید، فساد و انحطاط اخلاقی رژیم در ردیف اول پاسخ آن ها خواهد بود.» («ایران برضد شاه»؛ ژانلوروریه و احمد فاروقی ترجمه مهدی نراقی، انتشارات امیرکبیر)

    فساد جنسی اشرف از دید سازمان های جاسوسی نیز قابل چشم پوشی نبود: «یکی از گزارش های سیا در سال ۱۹۷۶ (۱۳۵۵) اعلام داشت که» والاحضرت شهرتی افسانه ای در فساد مالی و تور زدن مردان جوان دارد.» («آخرین سفر شاه (سرنوشت یک متحد آمریکا)»، ویلیام شوکراس ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی، نشر البرز)

    اشرف در قاچاق مواد مخدر نیز شهرت جهانی یافته بود. فردوست معتقد است «اشرف قاچاقچی بین المللی و به طور مسجل عضو مافیای آمریکاست» فردوست به عنوان مسئول دفتر ویژه اطلاعات مدعی است «اشرف هر جا که می رفت در یکی از چمدان هایش هروئین حمل می کرد و کسی جرأت نمی کرد آن را بازرسی کند.»

    انواع قمار در دربار پهلوی به شکل یک تفریح روزمره درآمده بود. اما در دربار هیچ کس در قماربازی به پای اشرف نمی رسید. «از مشکلات اخلاقی اشرف قماربازی مفرط او بود... اشرف بیشتر شب های تابستان در رستوران دربند، بساط قمار راه می انداخت و زمستان ها هم این بساط در کاخ اختصاصی به راه بود.» («ملکه پهلوی»، فریده دیبا ص ۲۵۹.)

    طبق اسناد منتشر شده هزینه های اشرف در مسافرت های به خارج، رشد تصاعدی داشته است. در حالی که در سال ۱۳۴۹ در مسافرتش به آمریکا فقط هزار دلار بابت مخارج از وزارت دربار دریافت کرده، در سال ۱۳۵۶ در سفری به آمریکا نیم میلیون دلار هزینه به بیت المال تحمیل کرده است. البته اگر مسافرت های اشرف نیز مانند هزینه هایش رشد داشته باشد، باید تحمیل هزینه سفر اشرف بر دولت ایران سرسام آور باشد. طبق همان اسناد، اشرف برای مسافرت های خارجی خود در چند نوبت دیگر به دستور وزارت دربار ارز گرفته است. ۶ دی ماه ۵۶، دو میلیون دلار برای مسافرت به سوئیس. در ۸ دی ماه ۵۶، ۳۰۰ هزار دلار برای مسافرت یک ماهه و نیمه به سوئیس و تایلند. در ۹ اسفند ۵۶، ۳ میلیون فرانک فرانسه برای مسافرت به پاریس.

    برای مطمئن شدن از صحت این ها کافی است سری به مرکز اسناد انقلاب اسلامی بزنید.



    ● وقتی ما انقلابی بودیم

    وقتی دبستانی بودیم یکی از اصول مهم زندگی کودکانه مان خریدن کاغذ رنگی و شرشره و کاغذ کشی واسه تزئین کلاس در ایام دهه فجر بود، بعدش هم مسابقه ای کلامی بین بچه های کلاس های مختلف بر سر این که کدام کلاس خوشگل تر درست شده اند، حواس مان نبود مامان و بابا چه قدر خوشحال بودند، حواس مان نبود آن روزها عکس امام خمینی(ره) که همیشه گوشه اتاق بود رنگ و رویش بهتر شده، مامان بیشتر تمیزش می کرد، بابا بیشتر به مسجد سر می زد و بیشتر از قدیم تر ها حرف می زد. بزرگ تر شده بودیم، حالا می رفتیم دنبال پیدا کردن شعرها و سرودهای انقلابی تا با چند نفر دیگر از همکلاسی ها تمرین کنیم تا حفظش کنیم و یکی از روزهای یک ده روز هیجان انگیز سر صف مدرسه بخوانیم و دل مان قنج بزند که چه شعر حماسی خواندیم و چه قدر خوب اجرایش کردیم. حالا حواس مان به اجرا بود و به انتخاب شعر، باید بهترین شعر را برای گروه مان انتخاب می کردیم، باید خوب اجرایش می کردیم، غرور کلاس مان مهم بود. حواس مان نبود به مامان و بابا که فیلم های سال های ۵۷ و ۵۸ را با چه اشتیاقی نگاه می کنند.

    دبیرستانی بودیم و پر از شور و هیجان، هدف مان شده بود ساختن کشوری بهتر از این چیزی که هست. یک عالمه آرزو و آرمان داشتیم با یک عالمه انرژی، وقتش بود همه برنامه یکی از روزهای دهه فجر را به عهده بگیریم و ثابت کنیم ما هم می توانیم کارهای بزرگ انجام بدهیم، می توانیم یک گروه ۳۰ نفره را بچرخانیم و دکور انقلابی بزنیم و شعر انقلابی بخوانیم و حال و هوای انقلابی به مدرسه بدهیم. حواس مان بود توی راهپیمایی ۲۲ بهمن ردیف های جلو باشیم، حواس مان نبود به مامان و بابا که صبح زودتر از ما بیدار شده بودند تا به راهپیمایی برسند.

    حالا جوان شدیم، شعرهای انقلابی می شنویم، تلویزیون سعی می کند روی مفاهیم کار کند، برنامه های با محتوا پخش می کند، مستند نشان می دهد از اتفاقات انقلاب و از دوره های مختلف جمهوری اسلامی، حواسم هست که بابا و مامان ها با حسرت بیشتری فیلم های تازه از آرشیو درآمده صدا و سیما را نگاه می کنند و آه می کشند، حواسم هست وقتی از کنار مسجد محل رد می شوم به پرده زردی که رویش نوشته «انقلاب ما انفجار نور بود» نگاه کنم، حواسم هست وقتی از کنار یک مدرسه رد می شوم و صدای سرودهای انقلابی را می شنوم دچار هیجان بشوم و غرور ملی ام تقویت بشود. فردا هم می رسد، نمی دانم آن موقع حواسم هست که غرور ملی ام را به بچه ام منتقل کنم.



    ● حس پیروزی

    دوست داشتم حس پیروزی ام را منتقل کنم، دوست داشتم حس پیروزی ام را نمایش بدهم، دوست داشتم همه بدانند که چه حس خوبی از انقلاب دارم. دوست داشتم معنی منقلب شدن را با تمام وجودم لمس کنم. دوست داشتم. دوست داشتم جشن انقلاب برای مان مثل جشن نوروز بود، برای همه مان، همه آدم های شهر، آدم های کشور، جوان ها، پیرها، بچه ها. همه می فهمیدند وقتی یک کشور و همه آدم هایش با هم منقلب می شوند چه حسی دارد.








    نویسنده: صدیقه سادات بهشتی


    روزنامه خراسان




  2. 4 کاربر مقابل از این پست mum's Angel تشکر کرده اند.


+ ارسال موضوع جدید

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

تعداد اعضای بازدید کننده از این تایپیک : 0

بازدید کنندگان :  (نمایش کلی)

نامی برای نمایش وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

Bookmarks

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •