+ ارسال موضوع جدید
صفحه 1 از 2 1 2 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 19

موضوع: پرسش و پاسخ محرم

  1. #1
    کاربر سایت

    http://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gif

    [ ]
    تاریخ عضویت
    May 2011
    محل سکونت
    زير سايه ي خدا
    نوشته ها
    6,533
    تشکر
    3,955
    تشکر شده 12,623 بار در 3,037 پست

    پیش فرض پرسش و پاسخ محرم



    فلسفه عزادارى بر امامان چيست؟ عاشق اگر عاشق باشد، خود مى گريد پس چرا با برانگيختن احساساتش اشكش را در بياوريم و آيا اين اشك ها نقش تربيتى دارد؟


    پاسخ: مساله گريه و عزادارى بر حضرت سيد الشهدا عليه السلام از افضل قربات است و فلسفه هاى سازنده و تربيتى متعددى دارد از جمله:

    1 - زنده داشتن ياد و تاريخ پرشكوه نهضت حسينى.



    2 - الهام روح انقلاب، آزادگى، شهادت طلبى، ايثار و حقيقت جويى.



    3 - پيوند عميق عاطفى بين امت و الگوهاى راستين.



    4 - اقامه مجالس دينى در سطح وسيع و آشنا شدن توده ها با معارف دينى.

    5 - پالايش روح و تزكيه نفس.

    6 - اعلام وفادارى نسبت به مظلوم و مخالفت با ظالم و ... اما اينكه اشك و گريه خود به خود به وجود مى آيد يا بايد با تلقين و برانگيختن احساسات ايجاد شود، مقوله ديگرى است.

    مسلما هر مسلمان پاك طينتى با يادآوردن مصائب ابا عبدالله و عظمتى كه آن حضرت به وجود آورد، اشك سوز و گاه اشك شوق مى ريزد، ولى مجالس روضه خوانى نقش تذكار و يادآورى دارند نه تلقين و اين با خواندن روضه هاى صحيح و واقعى به دست مى آيد، نه پيرايه ها و خرافات. در ضمن خلاقيت هنرى مانند بيان كردن حقايق با اشعار زيبا يا صداى خوب نيز مساله مهمى است و نقش بسيار ارزنده اى در جذب توده ها و سيراب كردن عواطف دارد.

    اصولا يكى از روش هاى بلند دين بويژه اسلام آن است كه همه چيزش با هنر آميخته شده و همراه با زيباترين آفرينش هاى هنرى توانسته است حقايق بلند را شيره جان مردم سازد و در اعماق وجود آنان جايگزين كند.







  2. #2
    کاربر سایت

    http://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gif

    [ ]
    تاریخ عضویت
    May 2011
    محل سکونت
    زير سايه ي خدا
    نوشته ها
    6,533
    تشکر
    3,955
    تشکر شده 12,623 بار در 3,037 پست

    پیش فرض



    چرا مردم با اظهار اين همه ارادت و دوستى نسبت به خاندان اهل بيت (عليهم السلام) از فلسفه قيام امام حسين عليه السلام اطلاع كافى ندارند؟



    پاسخ: همان طور كه در شماره قبلي گفته شد، هدف از عزادارى ها و مراسم محرم، احياى فلسفه عاشورا و استمرار بخشيدن به قيام خونين امام حسين عليه السلام است و بايد اين مساله، محور سخنان گويندگان مذهبى باشد. البته گويندگان مذهبى همه يكسان و هم سطح نيستند; ولى همواره بسيارى از علما و دانشمندان دينى در پى احياى ابعاد مختلف اسلام از جمله قيام امام حسين عليه السلام و زدودن غبار خرافات از چهره دين و رويدادهاى تاريخى اسلام بوده و هستند، لكن در برخى از مجامع نيز ممكن است به عللى آنان دور از دسترس مردم بوده، از اين رو زمينه براى ميداندارى عناصر ديگر فراهم گردد.






  3. #3
    کاربر سایت

    http://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gif

    [ ]
    تاریخ عضویت
    May 2011
    محل سکونت
    زير سايه ي خدا
    نوشته ها
    6,533
    تشکر
    3,955
    تشکر شده 12,623 بار در 3,037 پست

    پیش فرض

    گريه چيست و چرا انسان گريه مى كند؟



    پاسخ: گريه تجسم عينى تاثرات درونى و عاطفى است و داراى اقسام گوناگونى مى باشد كه هر يك آثار و نتايج ويژه اى دارند. از نظر روان شناسى گريه داراى اهميت بسيارى است و فشار ناشى از عقده هاى انباشته در درون انسان را مى كاهد و درمان بسيارى از آلام و رنج هاى درونى انسان مى باشد. در حقيقت اشك چشم سوپاپ اطمينانى براى روح و جسم آدمى است كه در شرايط بحرانى (اندوه و يا شادمانى فراوان) موجب تعادل او مى گردد. از نظر عرفا نيز، گريه زيباترين و پرشكوه ترين جلوه تذلل بنده و اظهار عجز و تسليم و عبوديت در پيشگاه معبود قادر متعال است.





  4. #4
    کاربر سایت

    http://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gif

    [ ]
    تاریخ عضویت
    May 2011
    محل سکونت
    زير سايه ي خدا
    نوشته ها
    6,533
    تشکر
    3,955
    تشکر شده 12,623 بار در 3,037 پست

    پیش فرض

    آيا گريه كردن حضرت آدم بر امام حسين عليه السلام بيانگر جبر در زندگى انسانى است؟


    پاسخ: اين گونه حوادث يا علم پيشين الهى به افعال بندگان و پيشگويى آنها مستلزم جبر نيست. زيرا علم خدا در اين موارد به چيزى Determinism تعلق گرفته كه با اراده آزاد بندگان تحقق خواهد يافت. به عبارت ديگر تفكر جبرانگار بين علم پيشين الهى و فعل بندگان رابطه علت و معلولى مى بيند. يعنى علم خدا را علت فرض مى كند. زيرا مى بيند اگر آنچه خدا مى داند انجام نشود نافى علم مطلق الهى مى شود. چنانكه شاعر گويد:

    مى خوردن من حق ز ازل مى دانست

    گر مى نخورم علم خدا جهل بود

    و اين بيان همان رابطه ترتبى و على است. در حالى كه واقع قضيه خلاف اين است. يعنى چون بندگان افعالى را با اراده خود انجام مى دهند خداوند مى داند و از جمله آنها عمل شمر، يزيد و... با امام حسين عليه السلام است. بلى شمر، يزيد و ... آزادانه مى توانستند امام حسين عليه السلام را به قتل نرسانند و اگر از اراده و اختيار خود چنين استفاده اى مى نمودند، خدا هم مى دانست كه نمى كنند و اجبار هم نمى كرد و گريه آدم هم در كار نمى بود. سر اين قضيه از نظر فلسفى آن است كه خداوند فوق زمان و مكان است و براى او قبل و بعدى نيست، از اين رو علم او به اعمال در همه زمان ها شبيه علم ما به يك حادثه در زمان حال است و همچنان كه چنين علمى موجب جبرى بودن اعمال مورد مشاهده ما نيست، حضور عمل نزد خداوند نيز چنين است.





  5. #5
    کاربر سایت

    http://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gif

    [ ]
    تاریخ عضویت
    May 2011
    محل سکونت
    زير سايه ي خدا
    نوشته ها
    6,533
    تشکر
    3,955
    تشکر شده 12,623 بار در 3,037 پست

    پیش فرض


    فلسفه قمه زنى چيست و از چه زمانى شروع شده است ؟



    پاسخ: قمه زنى فلسفه صحيح اسلامى ندارد و شروع آن قرن ها پس از حادثه عاشورا بوده است. و هيچ دليل و مستند قابل قبولى براى آن وجود ندارد.





  6. #6
    کاربر سایت

    http://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gif

    [ ]
    تاریخ عضویت
    May 2011
    محل سکونت
    زير سايه ي خدا
    نوشته ها
    6,533
    تشکر
    3,955
    تشکر شده 12,623 بار در 3,037 پست

    پیش فرض



    افرادى قمه بر سرمى زنند و براى مشروع جلوه دادن آن استناد به كار حضرت زينب (سلام الله عليها) مى كنند كه سر خود را به محمل زدند آيا اين مطلب صحت دارد؟ و اين توجيه درست است؟


    پاسخ: در رابطه با قمه زنى نه تنها هيچ دستورى از ناحيه شرع بر آن نرسيده است بلكه در صورت مضر بودن براى نفس و بدتر از آن چهره نامعقولى از دين نشان دادن، قطعا حرام و نامشروع است.

    در رابطه با روايتى كه به حضرت زينب نسبت مى دهند بايد گفت:

    اولا: اينكه حضرت زينب سر را به چوبه محمل زده باشد، در كتب معتبر تاريخى نيامده و ساخته و پرداخته برخى افراد فاقد معلومات است، خصوصا كه محدث محقق مرحوم حاج شيخ عباس قمى اين مساله را صحيح نمى داند.

    ثانيا: چنانچه فرض كنيم كه حضرت زينب به چنين عملى مبادرت كرده باشند، عمل حضرت زينب سلام الله عليها در چنين موردى حجت شرعى نيست، چرا كه تنها سيره و عمل پيامبر صلى الله عليه و آله و امام معصوم عليه السلام مى تواند ملاك عمل باشد.

    ثالثا: اگر آن خبر صحت داشته باشد (كه ندارد) ممكن است آن حضرت بدون اختيار و دراثر فشار و اندوه به چنين عملى مبادرت كرده باشد. در اين صورت نيز اين عمل قابل احتجاج نيست و نمى تواند ملاك عمل ديگران باشد.






  7. #7
    کاربر سایت

    http://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gif

    [ ]
    تاریخ عضویت
    May 2011
    محل سکونت
    زير سايه ي خدا
    نوشته ها
    6,533
    تشکر
    3,955
    تشکر شده 12,623 بار در 3,037 پست

    پیش فرض

    قمه زنی هیچ جایگاهی در اسلام نداشته و قمه زنان به تنها مدرک تاریخی که استناد می کنند مربوط به فردی بنام مسلم بوده که به شغل گچکاری مشغول بوده و فقط در یک منبع غیر موثق از آن یاد شده ...در آن مدرک آمده که مسلم می گوید که من از طرف ابن زیاد در کوفه مشغول مرمت و بازسازی دروازه ی شهر کوفه بودم که همهمه شد و مردم گفتند که کاروان اسرای کربلا را دارند می آورند که منهم به تماشا رفتم و دیدم که سرهای شهدا بر بالای نیزه است و حضرت زینب نیز سوار بر شتری در نزدیکی سرهای شهدا به کوفه وارد می شود که در همین حین باد به موهای سر امام حسین (ع) که بلند بوده وزیده و موهای سر آن حضرت را تکان داده که حضرت زینب با دیدن این صحنه از ناراحتی سرش را بر ستون هودج شتر کوبیده و بر اثر همین کار از زیر مقنعه اش خون از سرش جاری می شود و لذا قمه زنان خود را همچون زینب فرض کرده و می گویند که اگر اینکار قبیح بود ایشان انجام نمی دادند پس ما به ایشان اقتدا می کنیم ...اولا که کوفیان پست فطرت هیچوقت ایشان را بر هودج سوار نکرده و با سر و موی باز و بدون پوشش سر آنها را سوار بر شتران لخت آورده بودند و تمام اموال آنان و حتی اجساد شهدا را نیز غارت کرده بودند و در ثانی هیچوقت اگر هم این سند ضعیف واقعیت داشته باشد حال زینب با اینان قابل مقایسه نیست ...چرا که آنان در مقابل ظلم ایستادند با وجود اینکه می دانستند شانسی برای پیروزی ندارند ولی آیا اینان هم در مقابل ظلم های اجتماع می ایستند و یا اینکه خودشان ظلم نمی کنند ؟ یادمان نرود که پیامبر در زمان فتح مکه باه مردان مکی اجازه دادتا با وی بیعت بکنند و سپس در مقابل اصرار زنان مکه تنها به شروطی اجازه ی اینکار را داد و از آن شروط بود از جمله اینکه منبعد زنان مکه در مقابل مرگ نزدیکانشان سیاه نپوشیده و ناله و ضجه نزده و سر و موی خود را نخراشند ...یعنی اینه به خود ضربه نزنند ...حال اضافه کنید به آن این مطلب را که تن و بدن ما متعلق به خداوند بوده و در دست ما امانت است و ما اجازه نداریم به امانت خداوند خدشه و آسیب برسانیم و در این صورت باید به خداوند دیه بپردازیم ...خلاصه اینکه قمه زنی کاری عبث و بیهوده بوده و در حال حاضر که با دوربین ها و ماهواره ها دشمنان شیعه اینکارها را ملاک شیعه گری و توحش دانسته و به اسلام ضربه می زنند باید بکل از این کار خود داری شود ..و.





  8. #8
    کاربر سایت

    http://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gif

    [ ]
    تاریخ عضویت
    May 2011
    محل سکونت
    زير سايه ي خدا
    نوشته ها
    6,533
    تشکر
    3,955
    تشکر شده 12,623 بار در 3,037 پست

    پیش فرض


    آيا از همراهان امام حسين عليه السلام كسى زنده ماند؟


    پاسخ: آنچه از بررسى كتب تاريخ به دست آمده اين است كه: هشت نفر از همراهان و ياران امام حسين عليه السلام زنده ماندند :

    1 - عقبة بن سلمان

    وى غلام رباب، دختر امرى ء القيس، همسر امام حسين عليه السلام بود كه او را به اسارت گرفتند و نزد عمر سعد بردند و چون از او پرسيد: «تو كيستى؟» پاسخ داد: برده اى هستم. عمر سعد او را آزاد كرد.

    2 - مرقع بن قمامه

    او را نيز به اسارت گرفتند و قبيله وى از عمر سعد براى او امان گرفتند و نزد عبيدالله زياد بردند و عمر سعد ماجراى او را باز گفت و پسر زياد او را به بحرين تبعيد كرد و در آنجا سكونت گزيد.

    3 - مسلم بن رياح

    وى نيز از همراهان امام حسين عليه السلام بود و پرستارى آن حضرت را مى كرد. پس از شهادت آن حضرت زنده ماند و از كربلا گريخت.

    مسلم بن رياح از جمله كسانى است كه قسمتهايى از ماجراى كربلا را نقل كرده است.

    4 - حسن بن حسن

    حسن بن حسن كه مشهور به حسن مثنى است در روز عاشورا زخمى و مجروح گرديد وبا وساطت اسماء بن خارجه فزارى كه در لشكر عمر سعد بود و با او خويشاوندى داشت، از كشتن او صرف نظر كردند، و او را به كوفه آوردند و معالجه كردند و پس از بهبودى به مدينه بازگشت.

    5 - عمر بن حسن.

    6 - قاسم بن عبدالله.

    7 - محمد بن عقيل.

    8 - زيد بن حسن.

    اينان نيز به گفته برخى از اهل تاريخ در كربلا بودند، ولى زنده مانده و به شهادت نرسيدند





  9. #9
    کاربر سایت

    http://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gif

    [ ]
    تاریخ عضویت
    May 2011
    محل سکونت
    زير سايه ي خدا
    نوشته ها
    6,533
    تشکر
    3,955
    تشکر شده 12,623 بار در 3,037 پست

    پیش فرض


    سرهاى شهداى كربلا را در كجا دفن كردند ؟؟



    پاسخ: روز يازدهم محرم سال 61 هجرى تمام سرهاى شهدا كه قريب به هفتاد سر بود را از بدن ها جدا نمودند. و به توسط شمر و عمرو بن حجاج و خولى و حميد بن مسلم و ديگران به كوفه فرستادند.

    ابن زياد نيز سرهاى شهدا را با حضرت زين العابدين و ساير اسرا توسط شمر و افراد ديگر به طرف شام براى يزيد بن معاويه فرستاد.

    در مورد محل دفن سر مطهر سيدالشهدا پنج قول است :

    1 - سر مقدس حضرت ابى عبدالله را يزيد براى عمرو بن سعد به مدينه فرستاد و در بقيع نزد مادرش حضرت فاطمه دفن نمود.

    2 - آن سر مقدس را سه روز در دمشق مصلوب نمودند، بعد در خزينه بنى اميه گذاردند تا زمان خلافت سليمان بن عبدالملك بن مروان، سپس وى آن سر مطهر را در باب قراديس شام دفن نمود.

    3 - سر مطهر سيدالشهدا را در بالاى سر پدرش اميرالمؤمنين در نجف اشرف دفن كردند. لذا زيارت آن سر مبارك در بالاى سر حضرت على مستحب است.

    5 - حضرت امام سجاد عليه السلام آن سر مطهر را از شام به كربلا آورد و به بدن شريف آن حضرت ملحق ساخت. كه اين قول مشهور بين علماى شيعه است . (4)

    در مورد سر مطهر ساير شهداى كربلا نيز، مى گويند امام سجاد عليه السلام جميع سرهاى آنها را از يزيد گرفت و در كربلا به بدنهاى آنها ملحق كرد.

    قول ديگر اين است كه سرهاى ديگر شهدا را در قبرستان شام دفن نمودند. كه فعلا نيز در قبرستان شام قبه عاليه اى است كه منسوب به رؤوس شهداى كربلا است و دوستان اهل بيت عصمت و طهارت در آنجا به زيارت اين سرهاى مطهر مى روند. (5)






  10. #10
    کاربر سایت

    http://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gifhttp://www.iranjoman.com/images/iranjoman/neshan2.gif

    [ ]
    تاریخ عضویت
    May 2011
    محل سکونت
    زير سايه ي خدا
    نوشته ها
    6,533
    تشکر
    3,955
    تشکر شده 12,623 بار در 3,037 پست

    پیش فرض

    آيا كسى از سپاه امام حسين عليه السلام به لشكر يزيد پيوست؟



    پاسخ: در هيچ يك از منابع تاريخى معتبر ذكر نشده است كه اصحاب و ياران امام حسين عليه السلام در شب عاشورا از وى جدا شده و به لشكر يزيد ملحق شده باشند. بلكه همه ياران و اصحاب، پيشنهاد آن حضرت را درباره رفتن نپذيرفتند و همگى آمادگى خود را براى جانبازى و شهادت در راه فرزند پيغمبر اعلام كردند.

    آرى، آنچه مسلم است اين است كه پس از رسيدن خبر شهادت مسلم بن عقيل، امام حسين عليه السلام در منزل «زباله » به همراهانش فرمود :

    «بسم الله الرحمن الرحيم: اما بعد، فانه قد اتانا خبر فظيع، قتل مسلم بن عقيل و هانى بن عروة و عبدالله بن يقطر وقد خذلتنا شيعتنا فمن احب منكم الانصراف فلينصرف، ليس عليه منا ذمام » خبر بس تاثر انگيزى به ما رسيده است و آن، كشته شدن مسلم بن عقيل و هانى بن عروه (6) و عبدالله بن يقطر است. شيعيان ما دست از يارى ما برداشتند و اينك هر يك از شما كه بخواهد برگردد آزاد است و از سوى ما حقى بر گردنش نيست ».

    در اين ميان اعرابى كه در بين راه به آن حضرت ملحق شده بودند، برگشتند. تنها تعدادى از ياران خاصش كه از مدينه به همراه او آمده بودند باقى ماندند.

    شهيد مطهرى مى فرمايد:

    «كسى از اصحاب و ياران امام حسين عليه السلام با توجه به گرفتارى كه داشتند به لشكر دشمن ملحق نشدند» (7) .






+ ارسال موضوع جدید
صفحه 1 از 2 1 2 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

تعداد اعضای بازدید کننده از این تایپیک : 0

بازدید کنندگان :  (نمایش کلی)

نامی برای نمایش وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

Bookmarks

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •